Mijn persoonlijke verhaal achter GELD IS MIJN VRIENDIN
Lees mijn persoonlijke motivatie en reden achter de oprichting van het platform GELD IS MIJN VRIENDIN. Ik deel mijn passie en visie om vrouwen te motiveren en inspireren om financiële onafhankelijkheid te bereiken.
7/8/20265 min read
Oké, ik ga mijn comfortzone weer eens proberen op te rekken.
Mensen die mij wat beter kennen, weten dat ik in een levensfase zit waarin – dankzij een volledig natuurlijke, maar toch tamelijk irritante hormonale wending – je aan álles begint te twijfelen. Sommige vrouwen nemen in de menopauze drastische beslissingen, anderen vechten zich er doorheen. Mijn persoonlijke levenslange gewoonte bij veranderende omstandigheden is altijd geweest om me terug te trekken, na een tijdje vol in de analyse te schieten, in mijn eentje van alles te onderzoeken en te bedenken, en uiteindelijk – uiteindelijk vaak wél gedreven door intuïtie – een besluit te nemen. En daar ga ik dan voor, en houd me daar dat vervolgens stug wellicht zelfs eigenwijs aan.
Het onderwerp van mijn analyse in de laatste maanden was deze vraag: wil en kán ik de komende twintig jaar met mijn huidige werk mijn vaste lasten blijven betalen?
Ik ben nu uhum… 55 jaar. Ik werk al meer dan dertig jaar in het financieel-administratieve advies- en controlecircuit. Niemand neemt me die ervaring af, en ik vind het nog altijd erg tof om te doen, omdat ik me niet richt op de cijfers zelf gaat, maar om de gegevens áchter de cijfers. Maar de kleine perfectionist in mij heeft het uiteraard ook erg naar zijn zin als alles netjes in een kloppend en overzichtelijk overzicht staat en alle specificaties en analyses aansluiten.
Natuurlijk kan ik dit werk blijven doen. En sinds ik als zelfstandige professional werk voor ondernemers bij wie ik écht waarde kan toevoegen – en dat ook terugkrijg – geeft dat me de voldoening die je nodig hebt om ergens voor te blijven gaan.
Maar goed: de techniek gaat steeds verder en soms lijkt het finance werk meer om software handigheid te gaan dan cijfer interpretatie. En soms heb ik ook gewoon geen zin meer om wéér een nieuw automatiseringstooltje te moeten leren, omdat je anders het gevoel hebt achter te lopen. Ik vraag me stiekem ook weleens af wat het allemaal nog toevoegt. Nog een app die iets “makkelijker” zou moeten maken, terwijl de inrichting, het leren kennen en het monitoren van zo’n software tool vaak net zoveel tijd kost als het werk gewoon zelf doen. (Maar goed: dat is een onderwerp voor een heel eigen blog.)
Dus ja… ik verwacht dat het finance-werk an sich voor mij ook weleens zijn einde zou kunnen hebben in de komende jaren.
Vervolgens heb ik natuurlijk ook nog het paardenwerk dat ik doe. En dat blijft natuurlijk fantastisch en geweldig. Maar helaas is de verhouding tussen inspanning – fysiek, mentaal en qua tijd – en opbrengsten minimaal. Het energetisch paardenwerk zal ik zeker willen én kunnen blijven doen, maar dan moet daar wel vraag naar zijn. En dát is het probleem. Althans, dat is mijn ervaring en misschien ook mijn beperkende overtuiging: dat paardeneigenaren geen geld “over” hebben voor dit soort diensten, omdat paarden houden op zichzelf al duur genoeg is.
Een dualistisch probleem dus, waar ik voorlopig nog écht wel mee aan het stoeien zal zijn. En waar ik dus voor nu even geen échte toekomst in zie.
Maar wat dan?
Wat moet ik met al mijn kennis, kunde en (levens)ervaring op al die gebieden?
Moet ik dan tóch gaan coachen? Het lijkt tegenwoordig alsof iedereen dat uiteindelijk gaat doen. Want ja, iedereen kan iemand helpen met levenservaring en eigen wijsheid. En voor iedere coach is wel een coachee te vinden, toch? Mwah… en daar steekt meteen de volgende overtuiging de kop op: dat er al te veel coaches zijn, en dat blokkeert voor mij totaal de doorgang.
Één gedachte bleef in dit proces steeds terugkomen. De drijfveer die al mijn keuzes altijd heeft gevormd: mijn behoefte aan financiële en persoonlijke autonomie, onafhankelijkheid van een man, van omstandigheden, van anderen.
Dat is mijn levenslange thema geweest. En ik vind het nog steeds opvallend dat niet elke vrouw dat heeft: dat diepe verlangen om zelf grip te hebben op geld, toekomst en keuzes.
Als ik uitspraken hoor als:
“O, dat regelt mijn man,”
of “Zolang de flappentap werkt, ben ik tevreden,”
of “Pensioen? Zie ik later wel,”
trekken mijn tenen krom samen in mijn schoenen.
Dan denk ik: Geef je nu écht vrijwillig je eigen toekomst uit handen? Vertrouw je erop dat iemand anders dit voor jou blijft regelen?
Het liefst zou ik ze dan een glazen bol geven met alle mogelijke beren op de weg die vrij spel hebben door dit soort nonchalante gedachten, gewoontes en overtuigingen. Kom op zeg: de prins op het witte paard die je komt redden is toch écht een sprookje en de kans op een relatie breuk is volgens mij groter dan de hoeveel muizen in een niet goed afgesloten graanschuur.
Ik heb wel vaker geroepen: later, als ik groot ben, wil ik helpen vrouwen zich bewust maken van hun eigen verantwoordelijkheid voor hun financiële situatie. Ik wil ze laten zien hoe belangrijk hun manier van denken over geld is. En ik wil hen helpen de kennis en het zelfvertrouwen te ontwikkelen dat uiteindelijk tot financiële onafhankelijkheid zal leiden.
En kwam natuurlijk de onvermijdelijke vraag: hoé en waarom zou ík daar iets aan kunnen toevoegen?
Want laten we eerlijk zijn: er is zóveel gratis en/of betaalde kennis te vinden. Een uurtje per dag minder scrollen en je bent binnen een week al een stuk financieel wijzer.
Dus eerlijk gezegd: qua feiten zal ik waarschijnlijk niet veel kunnen toevoegen. Alle feitelijke kennis over geld is immers al makkelijk te vinden.
Maar goed: ik ben natuurlijk wel ik. Uniek in mijn DNA, mijn levenservaring, kennis en manier van kijken naar geld. En juist deze persoonlijke en unieke combinatie van achtergrond, ervaring en visie zorgt ervoor dat ik iets kan bieden dat anders is dan alles wat al beschikbaar is: een Brabants nuchtere en eerlijke blik op geld, die alle schaamte en ongemak weghaalt en financiën eindelijk weer begrijpelijk én leuk maakt.
En dus omdat ik dit verlangen al zó lang voel, én omdat ik liever spijt heb van iets dat ik wél heb gedaan dan van iets dat ik níet heb gedaan, kondig ik graag een nieuw initiatief aan:
Een platfrom om vrouwen te motiveren en te inspireren om zelf de regie over hun geld te pakken en hen te helpen de benodigde kennis en het vertrouwen te vergaren zodat zij inderdaad financieel onafhankelijk worden.
En geïnspireerd op het boek waar het voor mij meer dan dertig jaar geleden mee begon heb ik mijn initiatief genoemd:
GELD IS MIJN VRIENDIN
Er is of komt een blog, een Instagram en een Facebookpagina.
Hoe het groeit? Dat zie ik wel.
Ik neem het serieus, maar ik dwing het niet.
Maar natuurlijk hoop ik op succes en uitbreiding van het aanbod. Voor nu geldt echter : als ik één vrouw kan inspireren of zelfs een klein zetje kan geven richting financiële zelfstandigheid, dan heb ik al gewonnen. En zo niet, dan heb ik toch gewonnen – puur omdat ik het gewoon geprobeerd heb en van dát al weer iets van geleerd heb.